با بغض می نوسیم

تنهایی، غم انگیز ترین درد بشر معاصر است

من آدمهای زیادی را می شناسم که در آرزوی یک لبخند، یک پیاده روی دو نفره

یک بوسه، دوستت دارم گفتن و شنیدن و....

هر روز دعا می کنند، هر روز چشم به راهند

و صد افسوس، که این آرزو دیگر دارد به حسرت تبدیل می شود

دیگر تنهایی، دارد آن آدمها از درون می پوساند و آرام آرام رو به تلاشی می روند

آدمهای تنهایی که من می شناسم، ساده اند، احساسی و بی قرار

و من مانده ام اندر حکایت این روزگار، که همیشه خوبها تنها می مانند...

نيستان ...