اسفند را باید دوست داشت

اسفند را همیشه دوست داشته ام

بخاطر هوای زمستانی بهاری اش که طبیعت خفته را بیدار می کند

بخاطر درختانش که شروع به شکفتن می کنند

بخاطر گله هایی که مست از بوی علف تازه روییده از خاک، بیابان خموش و

فسرده را سرشار از بوی زندگی می کنند

بخاطر باد بهاری اش که خمودگی و کسالت را از سر می پراند

بخاطر بازار پر رونقش که نقش زنده بودن را در آینه آن می بینم

و اسفند را دوست دارم به تقدس دعای ملکوتیش

میدانی این روزها، این ماه ها، این سالها، من پر بوده ام از شعر های فرو خورده

از بوسه های پر پر شده و از دوستت دارم گفتن های در دل مانده.

اما من همچنان اسفند را دوست می دارم...

نيستان ...