با همه دلخوری ها، با همه خستگی ها و با همه تلخ کامی ها
اما من عاشق این آب و خاکم
و وقتی نام ایران بلند می شود به دست فرزندان فرهیخته اش
احساسی خوبی میکنم
نه صرفا حس غرور، حسی بسیار فراتر از آن
اینکه این مملکت آنقدر استعداد دارد و آنقدر فرهیختگانش توانمند هستند
که باید امید را زنده نگه داشت
امید به پیشرفت، عدالت و آزادی برای ایران
به امید آن روز
نيستان ...ما را در سایت نيستان دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 14